Theeradha Vilaiyattu Pillai
தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை
Theeradha Vilaiyattu Pillai, 'the child whose games never end', is Subramania Bharati's affectionate portrait of Krishna as an incorrigible prankster. Told in the voice of the girls he teases, it is one of the most performed songs of Kannan Pattu in music and dance.
- Written by
- Subramania Bharati (died 1921)
- Music
- Subramania Bharati
- In the video
- Bombay Jayashri
- Context
- Kannan Pattu: Kannan, My Playful Child
- Year
- 1910s
- Language
- Tamil
Theeradha Vilaiyattu Pillai lyrics with English translation
Full text (refrain and 9 stanzas) as given on Tamil Wikisource. The refrain 'Theeradha vilaiyattu pillai' is repeated after every stanza in singing; the refrain cues and stanza numbers are omitted here.
தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை - கண்ணன் தெருவிலே பெண்களுக் கோயாத தொல்லை.
Theeraatha vilaiyaattup pillai - kannan Theruvile pengaluk koyaatha thollai.
The child whose games never end, Kannan, is an endless bother to the girls in the street.
தின்னப் பழங்கொண்டு தருவான்; - பாதி தின்கின்ற போதிலே தட்டிப் பறிப்பான்; என்னப்பன் என்னையன் என்றால் - அதனை எச்சிற் படுத்திக் கடித்துக் கொடுப்பான்.
Thinnap pazhangondu tharuvaan; - paathi Thingindra pothile thattip parippaan; Ennappan ennaiyan endraal - athanai Echchir paduththik kadiththuk koduppaan.
He gives us fruit to eat; then, when we are halfway through, snatches it away; if we plead, "my father, my lord", he takes it, bites it first and hands it back.
தேனொத்த பண்டங்கள் கொண்டு - என்ன செய்தாலும் எட்டாத உயரத்தில் வைப்பான்; மானொத்த பெண்ணடி என்பான் - சற்று மனமகிழும் நேரத்தி லேகிள்ளி விடுவான்;
Thenoththa pandangal kondu - enna Seithaalum ettaatha uyaraththil vaippaan; Maanoththa pennadi enbaan - satru Manamagizhum neraththi lekilli viduvaan;
Honey-sweet treats he will place so high we cannot reach them, whatever we do; he calls us "girl as lovely as a deer", then, just as we are pleased, he pinches us.
அழகுள்ள மலர்கொண்டு வந்தே - என்னை அழஅழச் செய்துபின், 'கண்ணை மூடிக்கொள்; குழலிலே சூட்டுவேன்' - என்பான் - என்னைக் குருடாக்கி மலரினைத் தோழிக்கு வைப்பான்.
Azhagulla malarkondu vanthe - ennai Azhaazhach seithupin, 'kannai moodikkol; Kuzhalile soottuven' - enbaan - ennaik Kurudaakki malarinaith thozhikku vaippaan.
He brings a beautiful flower and, after making me cry and cry, says, "Close your eyes, I will put it in your hair" - then, while my eyes are shut, gives the flower to my friend.
பின்னலைப் பின்னின் றிழுப்பான்; - தலை பின்னே திரும்புமுன் னேசென்று மறைவான்; வன்னப் புதுச்சேலை தனிலே - புழுதி வாரிச் சொரிந்தே வருத்திக் குலைப்பான்.
Pinnalaip pinnin rizhuppaan; - thalai Pinne thirumbumun nesendru maraivaan; Vannap puthuchchelai thanile - puzhuthi Vaarich chorinthe varuththik kulaippaan.
He tugs my braid from behind, and is gone before I can turn my head; he scoops up dust and showers it on my bright new sari, just to vex me.
புல்லாங் குழல்கொண்டு வருவான்; - அமுது பொங்கித் ததும்புநற் பீதம் படிப்பான்; கள்ளால் மயங்குவது போலே - அதைக் கண்மூடி வாய்திறந் தேகேட் டிருப்போம்.
Pullaang kuzhalkondu varuvaan; - amuthu Pongith thathumbunar peetham padippaan; Kallaal mayanguvathu pole - athaik Kanmoodi vaaythiran thekket tiruppom.
He comes with his flute and plays fine songs brimming with nectar; as if drunk on toddy, we listen with eyes closed and mouths open.
அங்காந் திருக்கும்வாய் தனிலே - கண்ணன் ஆறேழு கட்டெறும் பைப்போட்டு விடுவான்; எங்காகிலும் பார்த்த துண்டோ ? - கண்ணன் எங்களைச் செய்கின்ற வேடிக்கை யொன்றோ?
Angaan thirukkumvaai thanile - kannan Aarezhu katterum baippottu viduvaan; Engaagilum paarththa thundo? - kannan Engalaich seigindra vedikkai yondro?
Into those open mouths Kannan drops six or seven big black ants; have you ever seen anything like it? And is that the only prank he plays on us?
விளையாட வாவென் றழைப்பான்; - வீட்டில் வேலையென் றாலதைக் கேளா திழுப்பான்; இளையாரொ டாடிக் குதிப்பான்; - எம்மை இடையிற் பிரிந்துபோய் வீட்டிலே சொல்வான்.
Vilaiyaada vaaven drazhaippaan; - veettil Velaiyen draalathaik kelaa thizhuppaan; Ilaiyaaro daadik kuthippaan; - emmai Idaiyir pirinthupoi veettile solvaan.
He calls us to come and play; if we say there is work at home, he will not listen but drags us off; he leaps and plays with the little ones, then slips away midway and tells tales on us at home.
அம்மைக்கு நல்லவன் கண்டீர்! - மூளி அத்தைக்கு நல்லவன், தந்தைக்கு மஃதே, எம்மைத் துயர்செய்யும் பெரியோர் - வீட்டில் யாவர்க்கும் நல்லவன் போலே நடப்பான்.
Ammaikku nallavan kandeer! - mooli Aththaikku nallavan, thanthaikku mahdhe, Emmaith thuyarseyyum periyor - veettil Yaavarkkum nallavan pole nadappaan.
He is good to mother, you see! good to our aunt, and the same to father; with all the elders at home, who scold us, he behaves like the best of boys.
கோளுக்கு மிகவும் சமர்த்தன்; - பொய்ம்மை குத்திரம் பழிசொலக் கூசாச் சழக்கன்; ஆளுக் கிசைந்தபடி பேசித் - தெருவில் அத்தனை பெண்களையும் ஆகா தடிப்பான்.
Kolukku migavum samarththan; - poimmai Kuththiram pazhisolak koosaach chazhakkan; Aaluk kisainthapadi pesith - theruvil Aththanai pengalaiyum aakaa thadippaan.
He is a master at telling tales; a rascal who never blushes at lies, tricks or blame; talking to each as suits them, he sets every girl in the street against the others.
Translation: Lyriccs (original translation). Transliteration: Lyriccs.
The story behind Theeradha Vilaiyattu Pillai
Kannan Pattu is Bharati's cycle of songs in which Kannan (Krishna) appears in many human roles. In this song he is the playful child of the cowherd village, a figure familiar from centuries of Tamil devotional poetry, but Bharati gives him a lively, everyday voice. The poet marked the song's moods as wonder and love.
The song is a favourite of Carnatic singers and of Bharatanatyam dancers, who act out each prank. It has also been adapted in modern film music, but the text here is Bharati's original poem.
What Theeradha Vilaiyattu Pillai means
The refrain sets the scene: Kannan, the never-ending player, is a constant nuisance to the girls of the street. Each stanza is a small complaint. He offers fruit and snatches it back, puts sweets out of reach, flatters and then pinches, promises a flower for one girl's hair and gives it to her friend, tugs braids and throws dust on new saris.
Yet the complaints are full of fondness. When he plays the flute the girls listen spellbound, mouths open - and he drops ants into them. At home he behaves perfectly in front of the elders and tells tales on the girls. Behind the comedy lies a devotional idea: the divine is close enough to tease, and the irritation of the girls is really a form of love.
Quick facts
- Part of Subramania Bharati's song cycle Kannan Pattu.
- Sung in the voice of the girls whom the child Krishna teases.
- The text has a refrain and nine stanzas.
- Widely performed in Carnatic concerts and Bharatanatyam.